Mehmet Yakup Yılmaz Body Wrapper

FRP'yi yasaklamalı mı yasaklamamalı mı?

 Çocuk ve genç intiharlarında FRP türü oyunların oynamış olabileceği rolü araştıran haberlerimiz sonunda geldi ve yine biz Türklere özgü bir noktaya takıldı: FRP yasaklansın mı, yasaklanmasın mı?

Konu öyle görünüyor ki bir çok ailede gençler ile ebeveynlerinin arasını açacak bir basitliğe indirgeniyor.
Önce yasaklamanın hiç bir şey için çözüm olmadığını düşündüğümü belirteyim. Zaten konu bir oyun olunca yasaklamanın bir çözüm olmadığını, isteyenlerin oyunu bu kez gizlice oynamaya devam edeceklerini bilmek için allame olmaya gerek yok.
Bu hafta boyunca Milliyet’te okumaya devam edeceğiniz araştırmalar gösteriyor ki FRP türü oyunlar, bazı kişilik tiplerinde ciddi sorunlar yaratıyor.
Oyunu yasaklamak nasıl bir çözüm değilse, bunu görmezden gelmek de mümkün değil.
Bir FRP oyuncusunun sözleri dünkü Milliyet’te yayımlandı. Bence ne yapılması gerektiği ile ilgili ipucu burada saklı: “Bu oyunun masa üstünde kalması gerek. Masadan kalkıldığında oyuna devam edersen, paranoya işte o zaman başlar.”

Soru çok, çözüm yok
Kimler bu oyunu “masadan kalktıktan sonra” da oynamaya devam ediyor? Kimler bunun sadece bir oyun olduğunun farkında, kimler değil? Bu durumda olanlara diğer oyuncular nasıl yardım edebilirler? Bu tip oyuncuları, ailelerini, arkadaşlarını nasıl uyarabilirler? Böyle bir durumla karşılaşıldığında neler yapılması gerektiği biliniyor mu?
Bu oyunu oynayanların ezici çoğunluğu iyi eğitim görmüş ya da görmekte olan kişiler. Eminim içlerinde psikoloji eğitimi görmüş olanlar da var. Onlar bu sorumluluğu hissediyorlar mı? İçinde oldukları oyunun insan doğasından kaynaklanan tuzaklarının farkındalar mı? Bu bir akıl oyunu olduğuna göre bu tuzaklara düşülmemesini sağlayacak teknikler de oyunun bir parçası olmak durumunda değil mi? Bu tuzaklara düşülmemesi için nasıl bir yöntem geliştirmişler? Bu bilgilerini diğer oyuncularla paylaşıyorlar mı?
FRP oyuncularından konuyla ilgili neredeyse iki yüze yakın e – posta aldım. Hepsini dikkatle okudum. Hiçbirinde sorduğum bu sorulara ilişkin bir yanıt bulamadım.
Oyunu sevenler, bu sorumluluğu kendi içlerinde hissetmeliler diye düşünüyorum. Zaten sevmek, sorumluluk almak değil midir?

Oyunculara birkaç öneri
Eğer konuyu FRP’ciler ve anti FRP’ciler düzeyine indirgersek, gerçeği elimizden kaçırmamız kaçınılmaz. Sorunu oyuncular bir de bu açıdan görmeliler.
Kısaca toparlamak istiyorum:
– FRP türü oyunlar bazı kişilik tiplerinde paranoit şizofreniye varan psikozlar yaratabilir.
– Bu tür oyuncuların intihar ettiklerine, cinayetlere yöneldiğine ilişkin çok sayıda bilimsel yayın var.
– Ülkemizde de bazı intiharların gerisinde bu oyundan etkilenen kişiliklerin olduğunu biliyoruz.
– Bu tür bir hastalığın gelişmekte olduğunu en çabuk tesbit edecek olanlar ilk önce oyun arkadaşları olmalı. Bu kişilere ilk yardımı onlar yapmalı ve bunun sadece bir oyun olduğunun kabul edilmesi sağlanmalı.
– Hasta bu noktayı geçmişse ailenin, okulun, arkadaş çevresinin uyarılması sağlanmalı. Hasta oyuncunun profesyonel destek almasının koşulları yaratılmalı.
– Oyunu yasaklamak elbette bir çözüm değil ve bütün oyuncuların er ya da geç bu tür bir psikoz içine gireceklerini kimse iddia etmiyor.
– Milliyet, halkın gazetesi olarak sorumluluğunu bu tehlikenin varlığını ortaya koyup; oyuncuları, aileleri, okulları ve polisi uyarmakla yerine getiriyor.