Mehmet Yakup Yılmaz Body Wrapper

Çocukluğunda ya da gençliğinde bir film oyuncusuna özenmediğini, onu taklit etmeye çalışmadığını söyleyenlere asla inanmam. Herkesin geçmişinde böyle ‘utanılacak’ bir anı olduğuna eminim.

Ben çocukken en çok özendiğim artist Anjelik dizisi filmlerde oynayan Robert Hossein’di. (Hüseyin olmalı her halde ama afişlerde böyle yazılırdı.) Hem iyi kılıç şakırdatıyordu, hem de Michelle Mercier’ye âşıktı. Yanağında derin bir kılıç yarası izi vardı. Diyebilirim ki ilkokul hayatım boyunca yanağımda böyle bir kılıç izi olduğunu hayal ettim..
Biraz daha büyüyünce İrlandalı Kız’daki ‘aksak’ Teğmen’e özendim. Tıpkı onun yaptığı gibi, sigarayı yakmadan önce iki parmağımın arasında tutup, tersinden öteki elimdeki Yeni Harman paketine üç dört kere vurmayı adet edindim. Üstelik o yıllarda tanıdığım bütün kızlar o teğmene âşıktı. Şu günlerde en çok özendiğim artist ise Terminatör’deki Arnold Schwarzenegger.. Nedenini sormayın artık!
Film oyuncularına özenmenin bir öteki belirtisi ise bazı filmlerde bazı artistlerin söylediği sözleri tekrarlamaktır. Kazablanka’da Rick’in küllenmiş acılarını birden alevlendiriveren ‘Play it again Sam’i hayatında bir kez olsun tekrarlamamış kaç kişi var acaba?
Los Angeles’taki Kaliforniya Devlet Üniversitesi’nden, ‘media psikolojisi’ hocası Stuart Fischoff da bu konuyu kafasına takıp bir araştırma yapmış ve en popüler film ‘özdeyişlerini’ belirlemiş.
Kolayca tahmin edebileceğiniz gibi ‘Play it again Sam’ zirvede! Fischoff’un belirlediği ‘kotasyonlar’ın en çok oy alanları şöyle:
“Geri döneceğim.” (Schwarzenegger – Terminatör, 1984)
“Bana parayı göster.” (Cuba Gooding Jr., Jerry Maguire, 1996)
“Hadi günümün içine et!” (Clint Eastwood, Sudden İmpact, 1983.. Fischoff bu sözü Reagan’ın da zaman zaman kullandığını hatırlatıyor.)
“Annem hep hayatın bir kutu çikolataya benzediğini söylerdi.” (Tom Hanks, Forrest Gump, 1994)
“Gerçeği taşıyamazsın.” (Jack Nicholson, Birkaç İyi Adam, 1992)
“Hasta la vista, baby.” (Filmde de İspanyolca söyleniyor, iyi yolculuklar anlamında. Ama çıkılacak yol cehenneme gidiyor.. Arnold Schwarzenegger, Terminatör 2, 1991.)
“Gücü hisset, o seninle.” (Alec Guinness, Star Wars, 1977)
“Burası evime hiç benzemiyor.” (Judy Garland, Oz Büyücüsü, 1939)
“Yeah baby!” (Mike Myers, Austin Powers, 1997)
Araştırmaya göre yaşları 50’nin üstünde olanlar en çok Kazablanka ve Rüzgâr Gibi Geçti’den etkilenmişler. 26 yaşın altındakileri etkileyen ise avanak casus Austin Power’den başkası değil.
İlginç olan konu şu ki en çok hatırda kalan sözler erkek oyuncuların sarf ettikleri. Hatırlanan toplam sözlerin yüzde 63’ü erkek oyuncular tarafından söylenmiş. Fischoff bunu Hollywood’un cinsiyetçi özelliği ile açıklıyor: “Birçok film erkekler tarafından yapılıyor, diyalogları erkekler erkekler için yazıyor.” Al Pacino ve Jack Nicholson ‘kotasyonları’ en çok hatırlanan erkek oyuncular. (Şeytanın Avukatı’ndaki Al Pacino’dan benim çok kullandığım bir söz: Kibir, en sevdiğim günah!) Kadınlarda ise ilk sırayı Katharine Hepburn ve Bette Davis alıyor. En çok akılda kalan sözler ise saldırgan olanlar. İlginç olan şu ki kadın oyuncuların agresif deyişleri daha çok akılda kalıyor.
Fischoff araştırmada ortaya çıkan en komik ve absürd sözü 1994 yapımı bir bilimkurgu vestern filmi olan Oblivion’dan aktarıyor: Benim hemoroidlerim seninkinden daha ağrılı!
Benim şu günlerdeki favori ‘kotasyonumu’ soracak olursanız söyleyeyim.. Gladyatör’de Russell Crowe konuşuyor: “At my signal, unleash hell!” (Bilenler bilmeyenlere çevirsin lütfen.)